Rzeczowniki

Rodzajniki
W języku hiszpańskim rzeczowniki są albo rodzaju męskiego albo żeńskiego (nie występuje rodzaj nijaki).

Tak samo jak w języku niemieckim czy francuskim, w hiszpańskim używa się rodzajników (określonych gdy mówimy o przedmiotach konkretnych, o których już wcześniej była mowa; oraz nieokreślonych gdy mówimy o czymś po raz pierwszy). Rodzajniki określone to „el” i „la” (odpowiednio dla rodzaju męskiego i żeńskiego). Rodzajniki nieokreślone to „un” i „una”:

un gato - jakiś kot (jakikolwiek)
el gato - konkretny kot (wiadomo o którego kota chodzi)
una lámpara - jakaś lampa
la lámpara - konkretna lampa

W powyższych przykładach rodzaj gramatyczny słówek hiszpańskich zgadza się z rodzajem w języku polskim. Nie jest to jednak regułą (na przykład „una mesa” - stół). Dlatego ucząc się słówek należy zapamiętywać od razu rodzajnik.

W liczbie mnogiej rodzajniki określone to „los” i „las”, natomiast rodzajniki nieokreśłone nie występują.

gatos - jakieś koty
los gatos - konkretne koty
lámparas - jakieś lampy
las lámparas - konkretne lampy

Zdrobnienia
W języku hiszpańskim zdrobnienia tworzy się przeważnie przez dodanie końcówki, najczęściej: -ito/ita, -cito/cita, -illo/illa lub -cillo/cilla:

coche - cochecito
rato - ratito
beso - besito
mesa - mesilla
momento - momentito

Po kolei:

statystyka