„Gdzie mieszkasz?” po hiszpańsku – „¿Dónde vives?”

 

Dziś nauczysz się, jak powiedzieć „gdzie mieszkasz” po hiszpańsku. Skoro znasz już pierwszą i drugą koniugację czasowników, na pewno świetnie poradzisz sobie też z odmianą w kolejnej, trzeciej koniugacji. A na koniec – trochę informacji o przyimkach w hiszpańskich. Na początku może Ci się to wydawać skomplikowane, ale po chwili na pewno zrozumiesz, jak poprawnie stosować poszczególne zaimki. Pomoże Ci w tym nagranie dialogu. Posłuchaj go teraz. Poniżej znajdziesz zapis i tłumaczenie:

 

Esta es Jaione. Jaione vive en Irun. Es un pueblo situado al borde del Golfo de Vizcaya, en la frontera entre Francia y España. Irun es muy bonito. ¿Dónde vives tú?

Wyświetl tłumaczenie
Lekcja piąta:
To jest Jaione. Jaione mieszka w Irun. To miasto położone na skraju Zatoki Biskajskiej, na granicy Francji i Hiszpanii. Irun jest bardzo piękny. Gdzie mieszkasz?

Słówka:

  • ¿dónde? – gdzie?
  • Jaione – imię żeńskie
  • vivir – żyć
  • un pueblo – wioska
  • situado / situada – usytuowany / usytuowana
  • a – przy
  • el borde – brzeg
  • el Golfo de Vizcaya – Zatoka Biskajska
  • la frontera – granica
  • entre – pomiędzy
  • Francia – Francia
  • España – Hiszpania
  • muy – bardzo
  • bonito – śliczny

Odmiana czasowników w hiszpańskim – trzecia koniugacja

Jednym z czasowników występujących w dialogu jest „vive”. To osobowa forma czasownika „vivir”, czyli „żyć” po hiszpańsku. Dlaczego ten czasownik występuje w różnych wersjach? Jeśli pamiętasz z poprzednich lekcji hiszpańskiego informacje o odmianie czasowników w pierwszej i drugiej koniugacji, to na pewno łatwo się domyślisz. Czasownik „vivir” odmienia się według reguł trzeciej koniugacji. Polega to na zamianie końcówki „-ir” z bezokolicznika na końcówki: -o, -es, -e, -imos, -ís, -en.

Przykład odmiany czasownika po hiszpańsku w trzeciej koniugacji:

Liczba pojedyncza:

    • Yo vivo – ja żyję
    • vives – ty żyjesz
    • Él/Ella vive – on/ona żyje

Liczba mnoga:

    • Nosotros/Nosotras vivimos – my żyjemy
    • TVosotros/Vosotras vivís – wy żyjecieú vives – ty żyjesz
    • Ellos/Ellas viven – oni/one żyją

Przyimek „al” w hiszpańskim

Niektóre przyimki i rodzajniki w hiszpańskim łączą się ze sobą, tworząc jeden wyraz. Przykładem jest „al”. Kiedy używamy „al” w hiszpańskim? Dzieje się tak wtedy, gdy przyimek kończący się na samogłoskę występuje przed rodzajnikiem „el”. Wymawianie „a” i „e” lub dwóch „e” obok siebie byłoby trudne. Aby tego uniknąć, przyimek i rodzajnik stają się jednym krótkim słowem:
a + el = al
de + el = del

Przykład takiego połączenia znajdziesz w naszym nagraniu. Przyimek „a” (czyli w – określonym miejscu) występuje tam obok rzeczownika z rodzajnikiem „el borde”. Mówienie „a el borde” byłoby trudne i niepraktyczne, dlatego po połączeniu przyimka z rodzajnikiem całe wyrażenie uzyskuje formę „al borde”.

 

Zdanie bez podmiotu w hiszpańskim

Czy każde zdanie w hiszpańskim musi mieć podmiot? Nie, nie jest to konieczne. Często opuszcza się podmiot wtedy, gdy z poprzedniego zdania jasno wynika, o czym mówimy. W naszym nagraniu jest przykład takiej sytuacji
Jaione vive en Irun. Es un pueblo…

 

Przyimek „de” w hiszpańskim

Odmiana rzeczowników przez przypadki (deklinacja) w hiszpańskim nie istnieje. To dobra wiadomość dla Ciebie jako osoby, która dopiero zaczyna naukę w tym języku – nie musisz uczyć się dodatkowych reguł ani zapamiętywać form wyrazów w różnych przypadkach.
Jakiej konstrukcji użyć w takim razie, gdy chcemy określić przynależność lub doprecyzować jakąś cechę? Odpowiednikiem dopełniacza w hiszpańskim jest forma „de + rzeczownik”.

Przykłady:

    • el libro de Anna – książka Anny
    • el borde del golfo – brzeg zatoki

Warto wspomnieć, że przyimek „de” w hiszpańskim ma też inne znaczenia (np.: z, od).
Wiesz już, jak powiedzieć „gdzie mieszkasz?” po hiszpańsku i jak odpowiedzieć na to pytanie. Znasz już także kolejną koniugację i nowe zastosowania przyimków. A co czeka Cię w kolejnej lekcji hiszpańskiego? Sprawdź!