zaimki dzierżawcze w hiszpańskim
zaimki dzierżawcze w hiszpańskim

W tej lekcji hiszpańskiego poznasz zaimki dzierżawcze w hiszpańskim. Dodatkowo, nauczymy się słownictwa związanego z podróżowaniem.

Jesteś gotowy? Najpierw posłuchaj dialogu i przeczytaj jego tłumaczenie:

Borja quiere visitar a su hermano que vive en Barcelona. Va a la estación de ferrocarril para comprar el billete:
– Buenos días.
– Buenos días. ¿Cuanto cuesta un billete a Barcelona?
– ¿Ida y vuelta o sólo ida?
– Sólo ida.
– Quince euros y cincuenta céntimos.
– ¿Hay discuentos para estudiantes?
– No, lo siento.
– Entonces un billete para hoy, por favor.
– Claro. Aquí está su billete y su cambio.
– ¿A qué hora sale el tren?
– A las diez y media del andén número siete. ¿Algo más?
– Sí ¿dónde están los servicios?
– Están allí, a la derecha de la salida.
– Muchas gracias. Adiós.
– Adiós.

Odtwarzacz plików dźwiękowych

ZOBACZ TŁUMACZENIE

Lekcja dziesiąta:
– Dzień dobry.

– Dzień dobry. Ile kosztuje bilet do Barcelony?

– Podróż w obie strony czy tylko w jedną stronę?

– Jednokierunkowa.

– Piętnaście euro i pięćdziesiąt centów.

– Czy są zniżki dla studentów?

– Nie czuję tego.

– W takim razie poproszę bilet na dzisiaj.

– Jasne. Oto twój bilet i reszta.

– O której godzinie odjeżdża pociąg?

– O dziesiątej trzydzieści na peronie numer siedem. Coś jeszcze?

– Tak, gdzie są służby?

– Są tam, na prawo od wyjścia.

– Bardzo dziękuję. PA pa.

– PA pa.

Słówka:

JĘZYK HISZPAŃSKIJĘZYK POLSKI
la estaciónstacja
ferrocarrilkolej
quererchcieć (także: kochać)
visitarodwiedzić
hermanobrat
comprarkupić
el billetebilet
buenos díasdzień dobry (przed obiadem)
cuantoile
costarkosztować
sólo idaw jedną strone (tylko tam)
ida y vueltaw obie strony (tam i z powrotem)
un discuentozniżka
entoncesw takim razie
hoydziś
por favorpoproszę
clarooczywiście
aquítu
el cambioreszta
salirodjeżdżać
el trenpociąg
el andénperon
¿algo más?coś jeszcze?
dóndegdzie
los serviciostoalety
allítam
a la derechana prawo
la salidawyjście
muchas graciasdziękuję bardzo
adiósdo widzenia

Zaimki dzierżawcze w hiszpańskim

Zacznijmy od wyrażenia w dialogu „y su cambio”. To jeden z zaimków dzierżawczych w hiszpańskim. Używa się ich wtedy, gdy chcemy określić przynależność obiektu lub zależność pomiędzy osobami.
Jak powiedzieć: mój, moja, twój, twoja itd. po hiszpańsku? Wszystkie formy zaimków dzierżawczych znajdziesz w poniższych tabelkach. Poszczególne formy są zależne od tego, kto posiada dany obiekt, jak i od tego, jaki jest to obiekt (lub obiekty). Dotyczy to zarówno liczby, jak i rodzaju.

W języku hiszpańskim występują zaimki dzierżawcze (mój, twoja, ich, nasze, itp…). Ich forma zależy zarówno od tego, kto posiada, jak i co jest posiadane. Ilustrują to poniższe tabelki:

LICZBA POJEDYNCZAODMIANAODMIANA
I osobami (mój, moja)mis (moje)
II osobatu (twój, twoja)tus (twoje)
III osobasu (jego, jej)sus (jego, jej)
LICZBA MNOGAODMIANAODMIANA
I osobanuestro / nuestra (nasz, nasza)nuestros / nuestras (nasze)
II osobavuestro / vuestra (wasz, wasza)vuestros / vuestras (wasze)
III osobasu (ich)sus (ich)

Na przykład:

  • mi coche – mój samochód (posiadacz: 1. osoba liczby pojedynczej, posiadany obiekt: liczba pojedyncza);
  • tus gatos – twoje koty (posiadacz: 2. osoba liczby pojedynczej, posiadany obiekt: liczba mnoga);
  • su billete – jego (lub ich) bilet (posiadacz: 3. osoba liczby pojedynczej lub mnogiej, posiadany obiekt: liczba pojedyncza)
  • nuestras hermanas – nasze siostry (posiadacz: 1. osoba liczby mnogiej, posiadany obiekt: liczba mnoga, rodzaj niemęskoosobowy)
  • vuestros hermanos – wasi bracia (posiadacz: 2. osoba liczby mnogiej, posiadany obiekt: liczba mnoga, rodzaj męskoosobowy);
  • sus perros – jego (lub ich) psy (posiadacz: 3. osoba liczby pojedynczej lub mnogiej, posiadany obiekt: liczba mnoga).

Jeśli chcesz poznać więcej przykładów, sprawdź ten wpis na blogu. Dowiesz się, także czym są akcentowane zaimki dzierżawcze.

Forma grzecznościowa czyli usted w hiszpańskim

Dlaczego w dialogu używa się „su billete“ i „su cambio” – jego bilet, jego reszta, skoro z kontekstu wynika, że powinno to być „tu billete”, „tu cambio” – twój bilet, twoja reszta?

Właśnie tak wygląda „usted”, forma grzecznościowa w hiszpańskim. Można powiedzieć, że to odpowiednik polskiego Pan/Pani – w takich wyrażeniach również używamy po polsku trzeciej osoby zamiast drugiej (Ty).

Na Przykład:

  • Esto es tu coche. – To jest Twój samochód.
  • Esto es su coche. – To jest jego/Pański samochód.

Określenie „su choche” może oznaczać zarówno „jego samochód” jak i „Pański samochód”. Zależy to od kontekstu.

Więcej na temat formy grzecznościowej „usted” w hiszpańskim dowiesz się w kolejnych lekcjach.

Przyimek „a” w hiszpańskim

Jednym z czasowników pojawiających się w dialogu jest „visitar” – po hiszpańsku: odwiedzać. Zwróć również uwagę, że występuje przy nim przyimek „a”. Tak dzieje się, gdy ten czasownik odnosi się do osoby. Dzięki temu można sprecyzować, kto jest wykonawcą czynności, a kto jego odbiorcą – pamiętaj, że rzeczowniki w hiszpańskim się nie odmieniają, więc nie można tego wywnioskować na podstawie przypadka, tak jak w języku polskim.

Ta zasada odnosi się do wielu hiszpańskich czasowników.

Porównaj przykłady:

visitar museo – odwiedzać muzeum
visitar a Anna – odwiedzać Annę

veo una cabra – widzę kozę
veo a Laura – widzę Laurę

buscas trabajo – szukasz pracy
buscas a mi amigo – szukasz mojego przyjaciela

Bilet po hiszpańsku: billete czy entrada?
W języku hiszpańskim na określenie biletu używa się dwóch słów. To, które będzie odpowiednie w danym przypadku, zależy od kontekstu.
Słówko „un billete” oznacza bilet transportowy (dlatego zostało użyte w dialogu – chodzi tam o bilet na pociąg) lub banknot.
Słówko „una entrada“ oznacza bilet wstępu, np. na mecz, koncert czy inne wydarzenie.

Zaimki dzierżawcze w hiszpańskim – podsumowanie

Podsumowując, w dialogu z tej lekcji miałeś okazję poznać wiele zwrotów grzecznościowych po hiszpańsku. Nauczyłeś się także, jak kupić bilet i jak zapytać o podstawowe kwestie w kasie. Wiesz już także, jak stosować zaimki dzierżawcze w hiszpańskim. Mają dużo form, ale zasady ich używania nie różnią się znacząco od tych w języku polskim.