Odmiana czasowników w hiszpańskim – pierwsza koniugacja

Temat odmiany czasowników regularnych i nieregularnych w hiszpańskim zaczęliśmy już w poprzedniej lekcji. Dziś dowiesz się nieco więcej. Posłuchaj dialogu o… papierosach (na koniec wyjaśnimy, dlaczego wybraliśmy właśnie ten temat).

Poniżej znajdziesz zapis nagrania i tłumaczenie:

– ¡Hola! ¿Qué tal?
– Bien, gracias. ¿Y tú?
– Bien.
– ¿Tienes un cigarrillo?
– No, no fumo. Los cigarrillos son malos para la salud.
– Sí, esto es verdad.

Wyświetl tłumaczenie
Lekcja trzecia:
– Cześć! Jak się masz?

– Dobrze, dzięki. A ty?

– Dobry.

– Masz papierosa?

– Nie palę. Papierosy są szkodliwe dla zdrowia.

– Jeśli to prawda.

Słówka:

  • ¿Qué tal? – jak leci?
  • bien – dobrze
  • ¿Y tú? – a u Ciebie?
  • tienes – masz (forma czasownika „tener”)
  • un cigarrillo – papieros
  • no – nie


  • fumo – palę (forma czasownika „fumar”)
  • malos – złe
  • para – dla
  • la salud – zdrowie
  • – tak
  • erdad – prawda

Odmiana czasowników po hiszpańsku – czasowniki regularne pierwszej koniugacji

W dialogu pojawiają się nowe czasowniki – oczywiście w odmienionej formie. Jednym z nich jest „fumar”, czyli „palić”. Jest to przykład czasownika regularnego, ale w hiszpańskim spotkasz się także z czasownikami regularnymi – tak jak w chyba każdym innym języku na świecie.
Odmiana czasowników regularnych w hiszpańskim może się odbywać według jednego ze schematów, czyli koniugacji. Czasownik „fumar” należy do koniugacji pierwszej. Nie wiesz, jak to rozpoznać? Wystarczy, że spojrzysz na końcówkę czasownika – jeśli będzie zakończony na „ar”, będzie to oznaczało, że odmienia się według zasad pierwszej koniugacji.

Odmiana czasownika „fumar” w czasie teraźniejszym wygląda tak:
Liczba pojedyncza:

    • Yo fumo – ja palę
    • Tú fumas – ty palisz
    • Él/Ella fuma – on/ona pali

Liczba mnoga:

    • Nosotros/Nosotras fumamos – my palimy
    • Vosotros/Vosotras fumáis – wy palicie
    • Ellos/Ellas fuman – oni/one palą

Spójrz teraz, jakie końcówki mają czasowniki w poszczególnych osobach liczby pojedynczej i mnogiej. Gdy je zapamiętasz, wszystko będzie jasne! Odmiana czasowników w hiszpańskim w pierwszej kolejności polega po prostu na zamianie końcówki -ar występującej w bezokoliczniku na inną: -o, -as, -a, -amos, -áis, -an.

Przymiotniki w hiszpańskim

„Zły” po hiszpańsku to „malo”. Zauważ, że w naszym dialogu ten przymiotnik ma inną formę, „malos”. To dlatego, że rodzaj przymiotnika w hiszpańskim musi się zgadzać z rodzajem rzeczownika, z którym ten przymiotnik się łączy. Dla nas, Polaków, to dość oczywiste, ale użytkownikom języków pozycyjnych (czyli takich, w których nie ma odmiany wyrazów), może to sprawiać problemy.

Przykład zgodności rodzaju rzeczownika i przymiotnika w hiszpańskim:

    • el coche blanco – biały samochód
    • la lámpara blanca – biała lampa
    • los coches blancos – białe samochody
    • las lámparas blancas – białe lampy

Ciekawostka kulturowa: palenie w Hiszpanii

A teraz pora na wyjaśnienie tego, o czym pisaliśmy na początku. Dlaczego tematem naszego dialogu jest właśnie palenie? Powód jest prozaiczny: w Hiszpanii, w porównaniu z Polską, pali się naprawdę dużo. Jeśli nie jesteś przyzwyczajony do dymu papierosowego, na pewno od razu zauważysz różnicę. Wiesz już, jak powiedzieć „nie palę” po hiszpańsku, ale takiej odpowiedzi prawdopodobnie nie usłyszysz zbyt często.
Co ciekawe, nie tylko palenie papierosów jest popularne. Dość często w miejscach publicznych można poczuć zapach palonej marihuany – zdarza się to nawet na uczelni!
Za Tobą pierwsza lekcja związana z odmianą czasowników w hiszpańskim. To wcale nie takie trudne, prawda? W kolejnej lekcji hiszpańskiego poznasz odmianę w koniugacji drugiej. Do zobaczenia!