odmiana czasowników w hiszpańskim
odmiana czasowników w hiszpańskim

Odmiana czasowników w języku hiszpańskim w czasie teraźniejszym jest kluczowym elementem gramatyki, który każdy uczący się tego języka musi opanować. Pozwala ona na wyrażenie czynności, które wykonujemy regularnie. Co więcej, czas teraźniejszy w hiszpańskim jest podstawą, na której buduje się bardziej zaawansowane konstrukcje czasowe. Wprowadzenie do tego tematu zaczniemy od omówienia podstawowych zasad odmiany oraz wyjątków, które poznasz na kolejnych lekcjach. Następnie przejdziemy do analizy pierwszej grupy czasowników zakończonych na -AR. Dzięki temu wpisowi, poznasz zarówno teorię, jak i praktyczne wskazówki, które pomogą Ci w płynnej komunikacji w języku hiszpańskim.

Posłuchaj dialogu o… papierosach (na koniec wyjaśnimy, dlaczego wybraliśmy właśnie ten temat).

Poniżej znajdziesz zapis nagrania i tłumaczenie:

– ¡Hola! ¿Qué tal?
– Bien, gracias. ¿Y tú?
– Bien.
– ¿Tienes un cigarrillo?
– No, no fumo. Los cigarrillos son malos para la salud.
– Sí, esto es verdad.

ZOBACZ TŁUMACZENIE

Lekcja trzecia:
– Cześć! Jak się masz?

– Dobrze, dzięki. A ty?

– Dobry.

– Masz papierosa?

– Nie palę. Papierosy są szkodliwe dla zdrowia.

– Jeśli to prawda.

Słówka:

JĘZYK HISZPAŃSKIJĘZYK POLSKI
¿Qué tal?jak leci?
biendobrze
¿Y tú?a u Ciebie?
tienesmasz (forma czasownika „tener”)
un cigarrillopapieros
nonie
fumopalę (forma czasownika „fumar”)
maloszłe
paradla
la saludzdrowie
tak
verdadprawda

W dialogu pojawiło się wyrażenie: ¿Qué tal? czyli jak leci? Jeśli chcesz poznać inne formalne oraz nieformalne pytania o samopoczucie ➡︎ sprawdź ten wpis o hiszpańskich powitaniach oraz pożegnaniach.

Odmiana czasowników w hiszpańskim – czasowniki regularne zakończone na -AR

W dialogu pojawiają się nowe czasowniki – oczywiście w odmienionej formie. Jednym z nich jest „fumar”, czyli „palić”. Jest to przykład czasownika regularnego, ale w hiszpańskim spotkasz się także z czasownikami regularnymi – tak jak w chyba każdym innym języku na świecie.
Odmiana czasowników regularnych w hiszpańskim może się odbywać według jednego ze schematów, czyli koniugacji. Czasownik „fumar” należy do koniugacji pierwszej. Nie wiesz, jak to rozpoznać? Wystarczy, że spojrzysz na końcówkę czasownika – jeśli będzie zakończony na „ar”, będzie to oznaczało, że odmienia się według zasad pierwszej koniugacji.

Odmiana czasownika „fumar” w czasie teraźniejszym wygląda tak:
Liczba pojedyncza:

  • Yo fumo – ja palę
  • Tú fumas – ty palisz
  • Él/Ella fuma – on/ona pali

Liczba mnoga:

  • Nosotros/Nosotras fumamos – my palimy
  • Vosotros/Vosotras fumáis – wy palicie
  • Ellos/Ellas fuman – oni/one palą

Spójrz teraz, jakie końcówki mają czasowniki w poszczególnych osobach liczby pojedynczej i mnogiej. Gdy je zapamiętasz, wszystko będzie jasne! Odmiana czasowników w hiszpańskim w pierwszej kolejności polega po prostu na zamianie końcówki -ar występującej w bezokoliczniku na inną: -o, -as, -a, -amos, -áis, -an.

Przymiotniki w hiszpańskim – co warto wiedzieć?

„Zły” po hiszpańsku to „malo”. Zauważ, że w naszym dialogu ten przymiotnik ma inną formę, „malos”. To dlatego, że rodzaj przymiotnika w hiszpańskim musi się zgadzać z rodzajem rzeczownika, z którym ten przymiotnik się łączy. Dla nas, Polaków, to dość oczywiste, ale użytkownikom języków pozycyjnych (czyli takich, w których nie ma odmiany wyrazów), może to sprawiać problemy.

Przykład zgodności rodzaju rzeczownika i przymiotnika w hiszpańskim:

  • el coche blanco – biały samochód
  • la lámpara blanca – biała lampa
  • los coches blancos – białe samochody
  • las lámparas blancas – białe lampy

Ciekawostka kulturowa: palenie w Hiszpanii

A teraz pora na wyjaśnienie tego, o czym pisaliśmy na początku. Dlaczego tematem naszego dialogu jest właśnie palenie? Powód jest prozaiczny: w Hiszpanii, w porównaniu z Polską, pali się naprawdę dużo. Jeśli nie jesteś przyzwyczajony do dymu papierosowego, na pewno od razu zauważysz różnicę. Wiesz już, jak powiedzieć „nie palę” po hiszpańsku, ale takiej odpowiedzi prawdopodobnie nie usłyszysz zbyt często.

Odmiana czasowników w hiszpańskim – podsumowanie

Podsumowując, odmiana czasowników w czasie teraźniejszym w języku hiszpańskim jest fundamentem, na którym opiera się znajomość tego języka. zrozumienie ich odmiany jest kluczowe dla skutecznej komunikacji. Dlatego tak ważne jest, aby zwracać uwagę na zasady i wyjątki, które rządzą ich użyciem. Ponadto, regularne ćwiczenie i praktyczne zastosowanie poznanej teorii znacznie ułatwia opanowanie tych struktur. Dzięki konsekwentnej nauce, zyskujemy pewność w posługiwaniu się czasem teraźniejszym, co stanowi solidną podstawę do dalszego zgłębiania tajników języka hiszpańskiego.